+ تلاشی برای طبقه بندی عرصه ی محتوایی رپ باری درباره ی رپ مطلبی نوشتم و از آن به شدت دفاع کرده و قالبی نو و متناسب با زمانه ی کنونی دانستم. ولی به هر جهت به خاطر درگیری فکری من با این موضوع و استمرار حاصل از شنیدن رپ در اوقات فراغت و در مسیر رفت و آمد، در این مطلب در تلاشم تا پلی بین شنیده ها و مطالعات خود داشته باشم.* ریشه های تلاش ما ایرانیان برای تقسیم نمودن جهان به نیک و بد و نظم دادن به جهان به چند هزار سال می رسد. از زمانی که دوگانه ی خوب و بد و اهورامزدا و اهریمن شکل گرفت و با ورود اسلام نیز به قوت خود باقی ماند. به همین جهت من نیز به جهت احترام به نیاکان و شاید ناخودآگاه در تلاشم تا عرصه ی جنجالی و نوظهور رپ را برای خود طبقه بندی نمایم. طبقه بندی ای که قطعا بر اساس برخی ارزش گذاری ها شکل خواهد گرفت. به نظر ارزش گذاری چیزی نیست که بتوان از آن جز در حرف ها رهایی جست. اما یکی از اولین دسته بندی های ارزشی که همواره در تمام هنر صدق می کند، طبقه بندی اخلاقی آثار فاخر و پیش برنده و از جهت دیگر آثار عوام پسند و تجاری خواهد بود که البته می تواند در شناخت ما از یک هنرمند و فعالیت های او

آیه 37: مردانى که نه تجارت و نه داد و ستدى آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و دادن زکات به خود مشغول نمى دارد و از روزى که دلها و دیده ها در آن زیرورو مى شود مى هراسند (۳۷) آیه 36: در خانه هایى که خدا رخصت داده که [قدر و منزلت] آنها رفعت یابد و نامش در آنها یاد شود در آن [خانه]ها هر بامداد و شامگاه او را نیایش مى کنند. در حقیقت، شاید وظیفه ی معمار مسلمان ایجاد فرصت نیایش برای کسب رخصت پروردگار باشد.